نظریه ی افشار

[mmj]

صحه برندگان جايزه نوبل براهميت نظريه جنجالي فيزيكدان جوان ايراني

برگرفته از آرشيو خبري ايسنا (خبرهاي گذشته)

پروفسور شهريار صديق افشار دانشمندايراني دانشگاه روئن در گفت ‌و گو با ايسنا تشريح كرد: چالش جدي درنظريه مشهور «بوهر» پس از 80 سال.


پروفسور شهريار صديق افشار، استاد جوان ايراني دانشگاه «روئن» آمريكا كه با ارائه نظريه‌اي درباره ماهيت دوگانه نور، نظريه «بوهر» - از پذيرفته شده ترين نظريه‌هاي فيزيك كوانتوم - را پس از هشتاد سال با قاطعيت رد كرده است، با چاپ نتايج آزمايش تازه‌اش در يكي از معتبرترين مجلات فيزيك جهان كه جمعي از داوران آن از برندگان جايزه نوبل فيزيك هستند، بار ديگر بر اهميت نظريه بنيادينش صحه گذاشت.

به گزارش خبرنگار «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بر اساس نظريه پروفسور صديق افشار كه با آزمايش‌هاي مختلف صحت آن را نشان داده، نور مي‌تواند به صورت همزمان، ماهيت موجي و ذره‌يي داشته باشد.

در صورت اثبات اين فرضيه جديد، بر بخش مهمي از نظريه «تعبير كپنهاك» نيلرز بوهر - فيزيكدان مشهور دانماركي - خط بطلان كشيده مي‌شود.

بر اساس بخشي از نظريه بوهر كه به اصل «مكمليت» موسوم است، ماهيت دوگانه موجي – ذره‌يي نور در هيچ سيستمي به طور همزمان قابل مشاهده نيست و با توجه به نحوه طراحي آزمايش، تنها يكي از دو پديده موجي يا ذره‌يي بودن نور نمود مي‌يابد؛ در حالي كه به ادعاي پروفسور صديق افشار، وي در آزمايش ابداعي خود كه نتايج آن اينك در يكي از معتبرترين مجلات فيزيك دنيا به چاپ رسيده، به روشي نشان داده كه نور مي‌تواند به طور همزمان ماهيت ذره‌يي و موجي داشته باشد.

به گفته اين استاد فيزيك، تئوري وي مي‌تواند برخي مفاهيم فيزيك مهم و اساسي فيزيك و همچنين مباحث و مسائل مطرح در حوزه اختر فيزيك و كيهان شناسي از جمله ماهيت ماده و انرژي تاريك، انفجار بزرگ (بيگ بنگ)، ساختار فضا زمان و .. . را نيز با ديد گاهي كاملا جديد توضيح دهد.

از بعد تاريخي نيز اين نظريه مي‌تواند به سلطه هشتاد ساله نظريه «بوهر» و تئوري‌هاي منبعث از آن در حوزه مكانيك كوانتوم كه آلبرت انيشتن فيزيك‌پيشه‌ نام‌آور قرن نيز با وجود تلاشي كه كرد نتوانست آن را رد كند پايان دهد.

به گزارش ايسنا طرح اين نظريه جسورانه از سوي پروفسور صديق افشار و تاييد اين تئوري كه البته مستلزم انجام آزمايش‌هاي مختلف و توجه و بررسي دقيق از آن از سوي جامعه فيزيك در روندي طولاني و چندين ساله است از جنبه‌اي ديگر نيز حائز اهميت بسيار است و آن طرح يك مبحث بنيادي و جريان ساز در حوزه فيزيك از سوي يك دانشمند ايراني پس از قرن‌ها تقليد و رخوت علمي كشور در حوزه علوم جديد است.

پروفسور شهريار صديق افشار، فيزيكدان ايراني مقيم بوستون در گفت‌وگويي تلفني با خبرنگار گروه «علمي - پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با اشاره به چاپ مقاله خود در اين زمينه در مجله «Foundations of Physics» اظهار داشت: چاپ مقاله آزمايش‌هاي اخير من در اين مجله كه ويراستار اصلي آن – جرالد هدوت - و تعدادي ديگر از ويراستاران آن از برندگان جايزه نوبل فيزيك هستند و بر خلاف اغلب مجلات علمي در هر شماره آن تنها تعداد بسيار معدودي از مقالات داوري شده چاپ مي‌شوند، نشان دهنده توجه جامعه فيزيك به اهميت اين آزمايش است كه راه را براي ارائه رسمي تئوري جديد درباره ماهيت نور هموار مي‌كند و تاكيدي است بر اين كه جامعه فيزيك نمي‌تواند به سادگي از كنار اين تئوري كه بعد از هشتاد سال با آزمايش‌هاي عملي و تئوري بوهر را به چالش كشيده است، بگذرد.

اين استاد و فيزيكدان جوان ايراني كه نخستين بار، دو سال و نيم پيش با چاپ مقاله‌اي در مجله علمي «نيوساينتيست» نظريه جنجالي خود را مطرح كرده است، از آنچه بي توجهي و مقاومت فيزيكدانان در برابر اين نظريه چالش برانگيز و خصوصا برخوردهاي تبعيض آميز با خود، خواند، انتقاد و خاطر نشان كرد: علت اين كه اين نظريه را پيش از طرح در ژورنال‌هاي تخصصي فيزيك در نشريه «نيوساينتيست» ارائه كردم شكستن جو سنگين و مقاومتي بود كه در برابر طرح اين نظريه ساختاري و چالش برانگيز ايجاد شده بود، به طوري كه حتي اجازه طرح اين مساله را نمي‌دانند. در واقع طي دو سال و نيم گذشته اين نظريه از سوي افكار عمومي مورد داوري قرار گرفت و كساني كه در برابر طرح اين چنين نظريه‌اي مقاومت مي‌كردند متوجه شدند كه نمي‌توان به سادگي از كنار آن گذشت و چنين مبارزه و پيگيري‌اي بود كه جامعه فيزيك را در بالاترين سطح ناچار به تاييد اهميت اين آزمايش كرد.

پژوهشگر سابق دانشگاه هاروارد كه در دوران نوجواني نيز از برگزيدگان يكي از نخستين دوره‌هاي جشنواره بين‌المللي «خوارزمي» بوده است، تصريح كرد: طرح اين نظريه جديد كه پس از هشت دهه بر بخش مهمي از نظريه «تعبير كپنهاك» بوهر خط بطلان مي‌كشد، مي‌تواند انجماد و سد فكري‌اي را كه در جامعه فيزيك ايجاد شده و اجازه تفكر را از فيزيكدان‌ها سلب كرده و آنها را به پذيرفتن بي چون و چراي نظريه‌هاي قبلي وا مي‌دارد، بشكند و راه را براي حركت به سمت ايده‌ي جديد در عرصه فيزيك هموار كند.

پروفسور صديق‌افشار در گفت‌وگو با ايسنا درباره آزمايش چالش‌برانگيز خود اظهار داشت: اساس تحقيقات من مبتني بر يك آزمايش مشهور درباره پديده «تداخل» است كه طي آن به صفحه‌اى كه شكاف يا سوراخ ريزى روى آن قرار دارد نور تابانده مي‌شود. در مقابل اين صفحه، صفحه ديگرى قرار دارد كه بر روى آن دو سوراخ ريز ايجاد شده است. نورى كه از شكاف اول عبور مي‌كند به اين دو شكاف تابانده مي‌شود و پس از خروج از اين دو شكاف به صورت دو پرتو بر روى يك صفحه عكاسي مي‌افتد كه در فاصله معيني در برابر صفحه دوم قرار دارد. از آنجا كه نور به صورت موج عمل مي‌كند اين دو پرتو نور بر روى صفحه با يكديگر برخورد كرده و پديده «تداخل» رخ مي‌دهد.

به گفته وي، اگر پرتوهاي تابانده شده در حالي كه هر دو در نقطه حداكثر يا حداقل خود قرار دارند با يكديگر تلاقي كنند، نقطه‌اى نوراني‌تر روى صفحه عكاسي ظاهر مي‌شود و اگر دو پرتو در حالتي متفاوت با يكديگر تلاقي كنند، اثر يكديگر را خنثي كرده و به صورت نقطه‌اي تاريك بر روى صفحه ظاهر مي‌شوند.

پروفسور صديق افشار درباره آزمايش ابداعي خود كه به گفته وي نخستين‌بار در موسسه خصوصي «مطالعات ازدياد جرم بر اثر تابش» در بوستون انجام شده اظهار داشت: در اين آزمايش كه اساس بسيار ساده‌اي دارد، يك پرتو ليزرى به صفحه‌اى تيره كه داراى دو سوراخ است تابانده مي‌شود. از آنجا كه به جاي نور معمولي از ليزر استفاده مي‌شود نيازى به صفحه اول كه داراى يك سوراخ است نيست.

در فاصله دور از صفحه، لنزي قرار دارد كه نوري را كه از داخل هر روزنه مي‌آيد جذب مي‌كند و مجددا پرتوهاي منتشر شده را بر روي يك آينه متمركز مي‌كند كه هر كدام را به يك آشكار ساز فوتون جداگانه باز مي‌تاباند؛ بدين ترتيب مي‌توان با توجه به شدت و ضعف پرتو ليزرى، تعداد فوتون‌هايي را كه از هر سوراخ بيرون مي‌آيند ثبت كرد.

پروفسور صديق افشار با اذعان به اينكه ثبت مقدار فوتون‌هايي كه به سمت هر روزنه مي‌روند به مفهوم ماهيت ذره‌اي نورست، درباره چگونگي اثبات نمود همزمان دو پديده ذره‌يي و موجي بودن نور در اين آزمايش به ايسنا گفت: در آزمايش پيشنهادى الگوى تداخل به صورت مستقيم مشاهده نمي‌شود بلكه به شكل غيرمستقيم به اثبات مي‌رسد. بدين منظور تعدادي سيم‌هاي نازك درست در جايي كه بايد فريزهاي تاريك از الگوي تداخلي وجود داشته باشند، قرار داده مي‌شوند. سپس يكي از روزنه‌ها بسته مي‌شوند در اين حالت از تشكيل الگوي تداخلي جلوگيري مي‌شود و نور به راحتي همزمان با خروج از يك روزنه تكي، منتشر مي‌شود، به اين ترتيب بخشي از نور كه به سيم‌هاي فلزي برخورد مي‌كند در تمام راستاها متفرق مي‌كند و اينكه نور به آشكار ساز فوتون‌هاي مربوط به آن روزنه برسد بي مفهوم مي‌شود، اما هنگامي كه روزنه بسته، كامل باز شد، شدت نور در هر آشكار ساز به مقدار اوليه (زماني كه سيم‌ها در محل قرار داده نشده بودند) باز مي‌گردد چون سيم‌ها در فريزهاي تاريك از الگوي تداخلي قرار دارند كه نور حاصل از دو شكاف يكديگر را خنثي مي‌كنند و در نتيجه هيچ نوري به آنها برخورد نكرده و بنابراين هيچ يك از فوتون‌ها منتشر نمي‌شوند.

به اعتقاد وي، اين امر حاكي از وجود الگوي تداخلي يعني حالتي است كه شكل موجي نور نمود مي‌يابد، در حالي كه مي‌توان شدت نور خارج شده از هر شكاف را نيز با يك آشكار ساز فوتون اندازه گيري كرد و تعداد فوتون عبوري از ميان هر شكاف را تعيين كرد؛ بدين ترتيب اين آزمايش بطلان اصل مكمليت را اثبات مي‌كند.

پروفسور صديق افشار با اشاره به اينكه كريستوفر استابز از دانشگاه هاروارد نيز اين آزمايش را در آزمايشگاه دانشگاه و با حضور خود وي بررسي كرده و به نتيجه مشابهي دست يافته است، خاطرنشان كرد: در ادامه تحقيقات، اخيرا اين آزمايش، با تغيير دتكتورها و سيستم آماري، به صورت تك‌فوتوني نيز انجام شده كه نتايج كاملا مشابهي در پي داشته است كه در مقاله ارائه شده در مجله «‌Foundations of Physics» تشريح شده است. چاپ مقاله مربوط به آزمايش اخير كه تاييد آزمايش اوليه نيز هست، در واقع نخستين بازبيني و داوري رسمي درباره نظريه مطرح شده درباره ماهيت نور است كه البته پيش از آن نيز طي دو سال گذشته، آزمايش‌هاي ديگري انجام شده بود كه مسائل مطرح شده پيرامون آزمايش اوليه در آنها به طور جدي مورد توجه قرار گرفته بود.

وي تصريح كرد: در حال حاضرضمن پاسخگويي به ايرادات و نظرات منتقدان بطور عمومي با نوشتن مقالاتي در مجلاتي نظير «American Journal of Physics» و طرح مباحث آموزشي اين آزمايش، در حال طراحي يك سري آزمايشهاي جديد هستم كه از سال آينده اجرا خواهد شد.

پروفسور صديق افشار در ادامه در پاسخ به سوال خبرنگار ايسنا درباره ماهيت ظاهرا متناقض نور، طبق نظريه‌ي وي، گفت: اگرچه مشاهده‌ي هم‌زمان ماهيت دوگانه‌ي موجي ذره‌يي نور، امري به نظر متناقض است ولي آن طور كه در آزمايش نشان داده شده، نور حقيقتا چنين ماهيتي دارد؛‌ با اين نظريه، دنياي فيزيك، وارد عرصه جديدي مي‌شود و بايد منتظر آينده بود تا مفهوم واقعي اين مساله و نتايج آن به تدريج روشن شود.

وي با تاكيد بر اينكه هيچ موجود ذره‌ يا موجي، نمي‌تواند هم‌زمان يا دفعتا به ديگري تبديل شود و به هرحال يكي از آنها يا هردوي آنهاست، اظهار داشت: به عقيده من نور شامل يك قسمت موجي و يك قسمت ذره‌يي است كه توسط قسمت موجي به پيش رانده مي‌شود كه البته در آزمايشهاي بعدي، قصد داريم قسمت موجي نور را ايزوله كرده و آن را بصورت مجزا بررسي و آثار فيزيكي مترتب بر آن را مطالعه كنيم.

فيزيكدان ايراني دانشگاه «روئن» تاكيد كرد: البته براساس تئوري جديد «هم‌آفريني» (OMNIGENESIS) كه با هدف يافتن منشأ اينرسي در اجسام ارائه كرد‌ه‌ام و در واقع اين آزمايش‌ها در راستاي طرح آن نظريه بوده، مي‌توان ماهيت جالب نور را كاملا توجيه كرد.

اين استاد فيزيك و پژوهشگر سابق دانشكده دانشگاه «هاروارد» خاطرنشان كرد: براي آزمايش اين تئوري بايد نحوه بر هم كنش دو جرم را كه منبع تشعشع الكترومغناطيس تلقي مي‌شوند بررسي مي‌كردم كه طبق اين تئوري امواج حاصل از آنها با هم تداخل دارند. در حل اين مساله كه به two body problem موسوم است براي من بسيار مهم بود كه ماهيت موجي (پيوسته) يا ذره‌يي پرتوهاي تابش شده از آنها را مشخص كنم كه با انجام آزمايش اخير ثابت شد كه ميدان تابشي ذرات بنيادي به صورت موجي است.

وي در گفت‌و‌گو با ايسنا خاطرنشان كرد: بر اساس اين تئوري ذرات بنيادي به عنوان منبع تابش امواج الكترومغناطيس در نظر گرفته مي‌شوند و بدين ترتيب مي‌توان اينرسي را بدون استفاده از قانون «ماخ» كه در نسبيت عمومي انيشتين به كار رفته، توضيح داد.

پروفسور صديق افشار با بيان اين كه اين نظريه توانايي توضيح برخي مفاهيم مهم فيزيك از جمله ماده تاريك، انرژي تاريك، جهت زمان و ساختار فضا زمان و مباحثي در كيهان‌شناسي را دارد، تصريح كرد: تابش امواج از ذرات بنيادي پديده‌اي دائمي است كه انفجار بزرگ يا «بيگ‌بنگ» نقطه اوج آن بوده كه در اثر نزديكي فوق‌العاده ذرات بنيادي و برهم كنش شديد امواج گسيل شده از آنها به وقوع پيوسته است.

[mmj]

دفاع معتبرترين نشريه علمي جهان از نظريه فيزيكدان جوان ايراني

در حوالي امروز - راه چمني - طبسي: همان طور كه هفته گذشته در همين صفحه خوانديد، پروفسور «شهريار صديق افشار» يكي از مفاخر جوان ايراني است كه توانست يك قانون قديمي علم فيزيك را پس از 80 سال مورد ترديد جدي قرار دهد.




خبرنگاران ما هنگامي كه تلاش كردند با اين محقق برجسته ارتباط برقرار كنند، وي در پاسخ مقاله اي را به دفتر روزنامه ارسال كرد كه در شماره روز گذشته نشريه معتبر «نيوساينتيست» به چاپ رسيده و «ماركوس چاون» نويسنده اين نشريه يك صفحه كامل در خصوص يافته علمي وي توضيح داده است.
حتي در سرمقاله اين شماره «نيوساينتيست» نيز به شهريار افشار پرداخته شده و سرمقاله نويس ضمن دفاع از وي، بي احترامي هايي كه محققان علوم فيزيك به آقاي افشار طي چند ماه اخير كرده اند، محكوم نموده و به خوانندگان خود و در حقيقت به محققان جهان يادآور شده است فناوري امروز اين امكان را به ما مي دهد تا افكار كساني همانند «نيلز بوهر» و اصل علمي مشهورش را مورد بازنگري جدي قرار دهند. اينك حتي فيزيكدانهاي برجسته هم حرفهاي آقاي افشار را جدي گرفته و در صدد انجام آزمايشهايي جديد روي مبحث كوانتوم هستند.




در همين حال پروفسور «شهريار صديق افشار» با اشاره به مرارتهاي علمي خود در مسير تحقيقاتش، به خبرنگاران قدس گفت: مطلب «نيوساينتيست» را براي شما مي فرستم تا متوجه شويد من در حين تحقيقاتم و ارايه اين نظريه با چه مشكلاتي مواجه بوده ام.
در ادامه مطالب درج شده در اين نشريه را مرور مي كنيم:
زماني كه نخستين بار در سال 2004 مطرح شد، اركان نظريه كوانتومي را به لرزه در آورد و موج بي امان و بي سابقه اي از هتاكي ها و زخم زبانها را به راه انداخت. اكنون اين آزمايش بحث انگيز كه درك و برداشت ما از ماهيت موج و ذرات نور را زير سؤال برده و مورد ترديد قرار مي دهد، عاقبت منتشر شد و تعدادي از مخالفان اوليه خود را تحت فشار قرار داده است تا آن را جدي بگيرند.
«شهريار افشار» فيزيكدان (ايراني) اين آزمايش را - در آن زمان - به طور خصوصي و مستقل در انستيتوي «مطالعات جرم القايي انرژي تابشي» در بوستون - به انجام رسانده، اصلي علمي را زير سؤال مي برد كه 80 سال قبل «نيلز بوهر» آن را پيشنهاد كرده بود.
اين آزمايش به چيزهاي شبه اتمي همانند الكترونها و فوتونها مربوط است كه در بعضي آزمايش ها به گونه اي رفتار مي كنند كه انگاري ذره هستند و در ساير آزمايشها به نظر مي آيد موج مي باشند.
به گفته «بوهر»، اين چيزهاي موج و ذره مانند مكمل هستند. تا زمان انتشار نتايج آزمايش «افشار» به نظر نمي رسيد هيچ آزمايش ديگري بتواند اين قانون علمي را نقض كرده و رد كند.زماني كه «افشار» نخستين يافته هايش را در نيوساينتيست (24 جولاي 2004) به عموم معرفي كرد طوفاني از انتقادها را برانگيخت. افشار كه يك ايراني مقيم آمريكاست و هم اكنون در دانشگاه روان در گلاسبورو نيوجرسي فعاليت مي كند، مي گويد: «حتي مذهب و قوميتم مورد هجمه قرار گرفت.»
افشار معتقد است سادگي آزمايش وي - كه مي توان آن را با 20 دلار در آزمايشگاه يك دبيرستان انجام داد - مردم را واداشته چنين احساس كنند كه اين آزمايش نمي تواند صحيح باشد.افشار مي گويد «اوقاتي بود كه احساس مي كردم به خاطر شدت مخالفتها دارم نااميد مي شوم.» با اين حال وي استقامت به خرج داد و اينك آزمايشش را اصلاح كرده و بهبود بخشيده است، به طوري كه مي تواند مسير فوتونها - ذرات نور - را اندازه گيري كرده و همزمان الگوي واسط موج مانند آنها را مشاهده كند.
طرح افشار براساس آزمايش قديمي و مشهور «دو شكاف» است كه نخستين بار خواص موج مانند نور را نشان داد. در اين آزمايش نور به صفحه اي تابانده مي شود كه داراي 2 سوراخ ريز است. نوري كه از ميان اين سوراخها عبور مي كند، همانند موجهايي كه از انداختن سنگ در داخل بركه به وجود مي آيند، پراكنده و پخش مي شود و الگوي فصل مشترك نور و حاشيه هاي تاريك را به وجود مي آورد.
دستگاه افشار شبيه اين طرح است، منتها دستگاه وي داراي لنزي است كه در فاصله اي دور از سوراخهاي درون صفحه قرار دارد. اين لنز پرتوهاي منتشر شده را دوباره روي دو آينه فوكوس مي كند كه پرتوها را به داخل دو آشكار ساز فوتونها بازتاب مي دهند و به افشار اين امكان را مي دهند كه مسير فوتونها را پيدا كند.
براساس قانون بوهر، اين يعني كه هيچ مدركي براي الگوي مشترك وجود ندارد، چون افشار نور را به صورت ذرات مي بيند و نه به صورت موج با اين حال افشار با قراردادن سيم هايي در مقابل لنز اين فصل مشترك را غيرمستقيم مشاهده مي كند.
اين آزمايش جديد و تجديدنظر شده در نشريه «اساس فيزيك» (شماره 37) به چاپ مي رسد كه در اين اواخر فيزيكدان برنده نوبل «ژرارد هاف» سردبيري آن را برعهده داشته است و عقيده دارد نظريه كوانتوم داراي مشكلات اساسي است (نيوساينتيست 6 مي 2006) افشار اينك اميدوار است بحثهاي آرامتري در خصوص كارش انجام پذيرد.

برندگان نوبل نظريه جنجالي فيزيكدان ايراني را تأييد كردند

پروفسور شهريار صديق افشار، استاد جوان ايراني دانشگاه «روئن» آمريكا كه با ارايه نظريه اي درباره ماهيت دوگانه نور، نظريه «بوهر»



- از پذيرفته شده ترين نظريه هاي فيزيك كوانتوم - را پس از هشتاد سال با قاطعيت رد كرده است، با چاپ نتايج آزمايش تازه اش در يكي از معتبرترين مجلات فيزيك جهان كه جمعي از داوران آن از برندگان جايزه نوبل فيزيك هستند، بار ديگر بر اهميت نظريه بنيادينش صحه گذاشت.
براساس نظريه پروفسور صديق افشار كه با آزمايشهاي مختلف صحت آن را نشان داده، نور مي تواند به صورت همزمان، ماهيت موجي و ذره اي داشته باشد.
در صورت اثبات اين فرضيه جديد، بر بخش مهمي از نظريه «تعبير كپنهاك» نيلرز بوهر - فيزيكدان مشهور دانماركي - خط بطلان كشيده مي شود.
بر اساس بخشي از نظريه بوهر كه به اصل «مكمليت» موسوم است، ماهيت دوگانه موجي - ذره اي نور در هيچ سيستمي به طور همزمان قابل مشاهده نيست و با توجه به نحوه طراحي آزمايش، تنها يكي از دو پديده موجي يا ذره اي بودن نور نمود مي يابد؛ در حالي كه به ادعاي پروفسور صديق افشار، وي در آزمايش ابداعي خود به روشي نشان داده كه نور مي تواند به طور همزمان ماهيت ذره اي و موجي داشته باشد.
به گفته اين استاد فيزيك، تئوري وي مي تواند برخي مفاهيم فيزيك مهم و اساسي فيزيك و همچنين مباحث و مسايل مطرح در حوزه اختر فيزيك و كيهان شناسي از جمله ماهيت ماده و انرژي تاريك، انفجار بزرگ (بيگ بنگ)، ساختار فضا زمان و... را نيز با ديدگاهي كاملاً جديد توضيح دهد.
از بعد تاريخي نيز اين نظريه مي تواند به سلطه هشتاد ساله نظريه «بوهر» و تئوريهاي منبعث از آن در حوزه مكانيك كوانتوم كه آلبرت انيشتن فيزيك پيشه نام آور قرن نيز با وجود تلاشي كه كرد نتوانست آن را رد كند پايان دهد.طرح اين نظريه جسورانه از سوي پروفسور صديق افشار و تأييد اين تئوري كه البته مستلزم انجام آزمايشهاي مختلف و توجه و بررسي دقيق از آن از سوي جامعه فيزيك در روندي طولاني و چندين ساله است از جنبه اي ديگر نيز حايز اهميت بسيار است و آن طرح يك مبحث بنيادي و جريان ساز در حوزه فيزيك از سوي يك دانشمند ايراني پس از قرنها تقليد و رخوت علمي كشور در حوزه علوم جديد است.پروفسور شهريار صديق افشار، فيزيكدان ايراني مقيم بوستون در گفتگويي با ايسنا با اشاره به چاپ مقاله خود در اين زمينه در مجله «Foundations of Physics» اظهار داشت: چاپ مقاله آزمايشهاي اخير من در اين مجله كه ويراستار اصلي آن - جرالد هدوت - و تعدادي ديگر از ويراستاران آن از برندگان جايزه نوبل فيزيك هستند و برخلاف اغلب مجلات علمي در هر شماره آن تنها تعداد بسيار معدودي از مقالات داوري شده چاپ مي شوند، نشان دهنده توجه جامعه فيزيك به اهميت اين آزمايش است كه راه را براي ارايه رسمي تئوري جديد درباره ماهيت نور هموار مي كند و تأكيدي است براين كه جامعه فيزيك نمي تواند به سادگي از كنار اين تئوري كه بعد از هشتاد سال با آزمايشهاي عملي و تئوري بوهر را به چالش كشيده است، بگذرد.
وي خاطرنشان كرد: براساس اين تئوري ذرات بنيادي به عنوان منبع تابش امواج الكترومغناطيس در نظر گرفته مي شوند و بدين ترتيب مي توان اينرسي را بدون استفاده از قانون «ماخ» كه در نسبيت عمومي انيشتين به كار رفته، توضيح داد.
پروفسور صديق افشار با بيان اين كه اين نظريه توانايي توضيح برخي مفاهيم مهم فيزيك از جمله ماده تاريك، انرژي تاريك، جهت زمان و ساختار فضا زمان و مباحثي در كيهان شناسي را دارد، تصريح كرد: تابش امواج از ذرات بنيادي پديده اي دايمي است كه انفجار بزرگ يا «بيگ بنگ» نقطه اوج آن بوده كه در اثر نزديكي فوق العاده ذرات بنيادي و برهم كنش شديد امواج گسيل شده از آنها به وقوع پيوسته است.

[mmj]

سخنان جنجالی فیزیکدان ایرانی
7 دی 88


استاد ایرانی دانشگاه هاروارد معتقد است در صورتی که آزمایش برخورد دهنده بزرگ هادرون با موفقیت صورت نگیرد و نتواند بوزون هیگز را بیابد
علم برای همیشه در بیابانی تاریک و هولناک باقی خواهد ماند و باید برای شکست در چنین آزمایش بزرگی آمادگی کافی را داشت.

به گزارش خبرگزاری مهر، شهریار افشار استاد سابق دانشگاه هاروارد می گوید عدم موفقیت برخورد دهنده بزرگ هادرون در یافتن ذرات بنیادین سازنده جهان هستی می تواند نظریات علمی کنونی در رابطه با اساس جهان هستی را در حالی متزلزل سازد که گزینه دیگری برای جایگزین کردن آن وجود ندارد.

این فیزیکدان ایرانی که تا کنون توانسته است با استفاده از آزمایشی به نام "آزمایش افشار" در نظریه کوانتوم رخنه ای کشف کند، معتقد است تا زمانی که جامعه علمی تفکر درباره برنامه جایگزین را آغاز نکند، شکست در این آزمایش می تواند منجر به هرج و مرج و اغتشاشات علمی شود.

به گفته وی شکست آزمایش برخورد دهنده بزرگ هادرون می تواند بیش از صدها سال نظریه پردازی فیزیکی و علمی را در کنار یکی از اصلی ترین پایه های تفکر علمی جهان یعنی مدل استاندارد - نظریه ای کلی که شرح می دهد ذرات چگونه در کنار یکدیگر قرار گرفته و ماده را به وجود می آورند - زیر سئوال ببرد.

افشار می گوید: از دیگر پیامدهای این عدم موفقیت بروز جدال و کشمکش میان دانشمندان مختلف و از دست رفتن کامل اعتماد در میان جامعه و افرادی است که پول مالیات آنها صرف ساخت این آزمایشگاه بزرگ شده است. افشار که در حال حاضر استاد تحقیقات دانشگاه نیوجرسی به شمار می رود معتقد است در حال حاضر همه در حالت شادی به سر می برند و با هیجان در انتظار آغاز تحولی بزرگ هستند اما در صورتی که این اتفاق رخ ندهد جنگی میان فیزیکدانان در خواهد گرفت، کابوسی بزرگ که می تواند علم را در بیابانی تاریک به جا بگذارد.

به گزارش مهر،‌به گفته وی به همین دلیل باید برنامه جایگزینی احتمالی برای چنین روزی در نظر گرفته شود و قبل از بروز چنین حادثه ای باید متخصصان گرد هم آمده و برنامه های لازم را طرح ریزی کنند. پروفسور افشار معتقد است هیجان و امید فراوانی که در حال حاضر برخورد دهنده بزرگ هادرون را احاطه کرده است می تواند در صورت شکست آزمایش که احتمال آن در نظر افشار بسیار بالا است سرخوردگی غیر قابل وصفی را برای علم به وجود آورد.

افشار می گوید: قصد من تیشه زدن به ریشه برخورد دهنده بزرگ هادرون نیست. من تنها به شدت نگران این موضوع هستم که در صورت عدم موفقیت برای یافته ذرات بوزون هیگز چه اتفاقی خواهد افتاد. در حال حاضر مبلغ گزافی برای اطمینان از حضور این ذرات هزینه شده است و در صورتی که در نهایت نتوان آنها را یافت، مجادلات و تهمت زنی ها آغاز خواهد شد.

وی ادامه می دهد: من نمی گویم تنها حرف من درست است و بقیه در اشتباهند، تنها بر این باورم برای شکست در چنین آزمایش بزرگی نیز باید آمادگی کافی را داشت. باید برای خطا کردن و پیامدهای آن نیز آماده بود. به همین دلیل به نظر من باید گفتگوهایی برای یافتن جایگزینهای مناسب آغاز شود زیرا در صورت عدم موفقیت برخورد دهنده بزرگ هادرون، مدل استاندارد با شکست مواجه شده و در صورت شکست مدل استاندارد، چیزی برای انسان باقی نخواهد ماند.

بر اساس گزارش تلگراف، افشار معتقد است آزمایش "برخورد دهنده بزرگ هادرون" برای جهان علم به مفهوم ریسک کردن تمامی اعتبار و دارایی های علمی است و به همین دلیل باید خود را برای هر پیامدی آماده کرد.

[mmj]

بادرود ، بله ، هاوكينگ یکجا گفته بود :" به نظر من اين هيجان انگيز تر است كه ما هيگز ها را پيدا نكنيم. اين نشان ميدهد كه چيزي اشتباه است و ما نياز به تفكر دوباره داريم. من صد دلار شرط بسته ام كه ما هيگز ها را پيدا نمي كنيم. " در مصاحبه اي اين چنيني هاوكينگ امكان اكتشاف ابر جفت ها را تذكر داد :" هر چه كه lhc كشف كند يا كشف نكند ، نتايج مي تواند چيزهاي زيادي را در مورد ساختار جهان به ما بگويد."